Op de Weegschaal: In de Ban van de Cijfertjes

weight-loss-motivation-quote-3-monthsSuper netjes eten, goed binnen de “toegestane” caloriën blijven, 3 uur duurtraining op de fiets, wandelen met de hond, ruim aan die 10.000 stappen per dag komen… en dan tóch de dag erna op de weegschaal staan en zien dat er maar liefst 400 gram bij is gekomen.

Niet eens gewoon hetzelfde gebleven. Nee, erbij!

Dan is het balen. Stevig balen.

En oooh zo makkelijk om gewoon die dag meteen maar als “opgegeven” te beschouwen. Zeker als het zaterdagmorgen is en er die avond “sushi-night” op het programma staat.

Want al is die paar honderd gram waarschijnlijk niets, zien dat je gewoon omhoog gaat terwijl je zo hard je best doet, leidt tot de “het-maakt-toch-niet-uit” gedachte die volgens mij meerdere “lijners” met mij zullen herkennen.

Dat is toch ook niet eerlijk?!?

Dus waarom zou ik in hemelsnaam braaf en netjes doorgaan. En waarom zou ik niét lekker genieten van die sushi avond. Of van die zak chocolade pepernoten. Die nacho´s met guacamole en een hele lading gesmolten kaas…

Even niet al die caloriën in de gaten houden. Als het toch niet uitmaakt.

Maandag begint toch weer een nieuwe week? Nieuwe week, nieuwe kansen, niet waar?

Weer kijk ik naar de cijfertjes op de weegschaal, terwijl ik al die lekkere hapjes bijna kan ruiken. Het water loopt me in de mond. En het is ook nog eens weekend. Dan kan ik toch wel even gewoon de boel de boel laten?

En net zo snel als dat al die vernietigende gedachtes omhoog zijn gekomen, druk ík ze nu aan de kant.

Al die domme excuses zorgen er namelijk alleen maar voor dat het nog langer duurt voor ik mijn doel bereik. Want zou ik wel even lekker los gaan en me weer te buiten gaan, die actie zal me zeker niét helpen.

En dan erbij, wat is nou 400 gram? Een keer goed plassen en ik zit er weer onder, toch? Of misschien moet ik eindelijk eens een keer de schaar in mijn lange haar zetten 😛

Hoe verleidelijk het ook is, IK besluit niet zomaar meer de fout in te gaan. Ik KIES voor het resultaat op de langere termijn, in plaats van kortstondig en snel genot.

Nou hoor ik trouwens veel mensen meteen denken, “Joh Mir, doe effe normaal, je mag best een keer de fout in gaan hoor. Of een keer een stukje taart als er feest is. Of een koekje bij de koffie. Of een keer zus of zo bij die speciale gelegenheid.”

Punt is alleen, dat ik dat niet WIL. En, het blijft dan niet bij 1 keer. Als ik dat zou kunnen namelijk, zou ik nu NIET zo zijn als dat ik nu ben. Dus laat mij maar lekker gewoon mijn ding doen. Natuurlijk weet ik dat het MAG.

Maar ik beslis zelf wel wanneer ik dat dan doe en of het me het waard is.

Dus nu kies ik er voor om weer in de regen op de racefiets te stappen en braaf mijn training te gaan doen. In lage hartslagzone om de vetverbranding te stimuleren. Hoge cadans, zelfs al kom ik bijna niet vooruit in die tegenwind op de dijk.

Ik hou me vast aan mijn doel.

En sushi night? Dat betekent ook sashimi. Rauwe vis. En in plaats van die rijstrolletjes te eten, maak ik gewoon een lekkere salade voor mezelf. Plannen.

Vooruit denken en zorgen dat er alternatieven zijn!

De dag erna sta ik weer op de weegschaal, na weer een dag netjes eten, sporten, hele dag actief bezig zijn. En wat denk je? Gewoon precies hetzelfde. Nog geen ons eraf. En tussen jou en mij, behóórlijk stevig balen!

En dan is het ook nog eens mijn “rustdag” en kan ik niet even lekker op de fiets er tegenaan. Even schiet ik weer in mijn stress-mode.

Oneerlijk. Oneerlijk. Het voelt gewoon zo oneerlijk! Mijn hoofd speelt nu alle mogelijke spelletjes met me, om maar toe te geven aan die verleiding.

Want als ik maar even niet oplet, zit er gewoon weer een kilo aan, of twee. Dus maar weer gewoon het gewicht opschrijven en doorgaan.

En laat dát nou nét de reden zijn van deze post!

Dagelijks wegen zonder door te draaien

Ik weet niet of het je wel eens is op gevallen, maar op al die “afvalpagina´s” heeft iedereen een andere mening. De een zegt dagelijks wegen, zodat je de controle houdt. Van de ander moet je gewoon iedere week even kijken. En weer een ander zegt dat je beter een meetlint kan gebruiken, of gewoon naar jezelf in de spiegel kijken.

Nou was ik zeker een voorstander van alles zo makkelijk mogelijk te houden. Niet wegen en gewoon alle kleding die te groot geworden is weg doen. Omdat ik gek werd van mezelf en die weegschaal. Maar daar ben ik toch maar even van terug gekomen, toen ik merkte dat het dan tóch weer mega-fout kan gaan.

Dus hoe kan je dagelijks wegen zonder dat het een “dingetje” wordt waar je totaal van in de stress schiet? Zonder dat het juist een aanleiding is om te denken “fok it, wat maakt het ook uit, laat die chocolade pepernoten maar komen!”.

Ik heb de oplossing voor mij gevonden in een simpel pdf-je om je gewicht bij te houden. Dagelijks.

Gewoon, iedere dag even opschrijven. Dat heb ik tijden niet gedaan. En in die tijd ben ik mega aangekomen. Was er mee gestopt omdat dagen zoals die van afgelopen week me enorm demotiveerden. Meer wegen terwijl je zo goed bezig denkt te zijn is namelijk vreselijk demotiverend.

En ik was gestopt omdat ik er super gestrest van werd, dat continue iedere dag wegen. Vooral omdat het dan ineens allemaal zo langzaam gaat en ik er wanhopig van werd áls ik ondanks alles tóch gewoon aankwam.

Maar sinds ik dit pdf-je gebruik valt het goed te doen.

De truc is namelijk dat je iedere dag je gewicht vergelijkt met dezelfde dag een week ervoor, in plaats van de dag ervoor. Het is gemaakt om 26 weken je gewicht bij te houden, maar je kan het natuurlijk zo lang doen als je zelf wilt. Je zet gewoon de datum erin, het gewicht van die dag en als je de eerste week hebt gehad, kijk je of je gewicht die zelfde dag een week ervoor minder of meer is.

Is het meer, dan laat je het leeg (of zet je er een rood kruisje neer, wat jij wilt), maar als het MINDER is, zet je er een grote smiley neer.

Dus niet meer vergelijken met de dag ervoor, maar alleen met de WEEK ervoor!

Je gewicht schommelt. Zelfs op een dag kunnen er zelfs een paar kilo bijkomen of af gaan. Wat extra water vast houden. Even nog niet gepoept. Ongesteldheid. Whatever. Je gewicht schommelt gewoon.

Het is onlogisch om te vergelijken met de dag ervoor. En tóch deed ik dat.

Je hebt er ook niets aan om te gaan zitten stressen, zelfs niet als je “maar liefst” 400 gram zwaarder bent dan de dag ervoor.

Iedere keer dat je je weegt kun je het nu dus vergelijken met de week ervoor. En een happy smiley erbij zetten als je minder weegt. Daar krijg je meteen een klopje op je schouder. En dat is leuk. Al helemaal als je ziet dat er ineens alléén maar happy smiley´s op het blaadje staan. Komt toch het kind in je naar boven 😉

Het is een kleine herinnering dat je inderdaad tóch op de goede weg zit. Een steuntje om er voor te zorgen dat je de dagen dat de weegschaal niet zo mooi nieuws laat zien niet de hoop verliest.

Zodat je door gaat met het maken van keuzes die uiteindelijk het gewenste resultaat opleveren.

Zoals tóch gaan fietsen (met tegenwind, in regen, kou en hagel). Zorgen voor een back-up plan om niet compleet de mist in te gaan met het eten. Bij houden in je fitness app (ik gebruik trouwens myfitnesspal, super handig!) hoeveel calorieën je eet.

Omdat je die keuze hebt. Omdat je iedere dag iets kunt doen om dichter bij je doel te komen.