Als Eetverslaafde Omgaan Met Verleidingen

10896829_754345057954454_7060848533523561232_nDe voorbereidingen voor oud en nieuw in “volle gang” want we willen er toch nog een klein bescheiden feestje van maken, om 2014 feestelijk af te sluiten.

Sta ik dus in de keuken, chocoladetruffels te maken. Daar houdt mijn vriend heel erg van en ze zijn natuurlijk ook wel errug lekker!

Gelukkig heb ik ze al heel vaak gemaakt, ken het recept uit mijn hoofd en hoef dus niet eens te proeven.

Ik hoef die lepel niet af te likken en ook het pannetje met de restjes van heerlijk geurende gesmolten chocolade gaat linea recta onder de kraan.

De schaal met truffel chocolade-mengsel gaat in de koelkast en ik ben trots op mezelf dat ik niet eens mijn vingers heb afgelikt.

En daar ligt ie… twee stukjes chocolade die niet nodig waren… De heerlijke lucht komt me tegemoet.

Of is het mijn verbeelding, want dat stukje ligt toch écht aan de andere kant van de keuken… Ik vergis me niet… ik ruik de chocolade.. alsof het me probeert te verleiden het snel in mijn mond te steken… om te genieten van die smeltende massa in mijn mond…

In mijn hoofd gaan allerlei gedachtes rond. Ik ben alleen thuis, niemand die het zou zien. Niemand die het te weten komt áls ik dat stukje inderdaad zou verslinden. Dan zeg ik gewoon dat alle chocolade in het truffelmengsel is gegaan. Wel niet wel niet wel niet…

Het is maar een “split second” die echt het verschil maakt.

Ik loop naar de chocolade, die geur wordt nóg sterker, nóg verleidelijker.

Ik had het goed geroken….

Mijn beslissing is genomen… er is geen weg meer terug.

Snel pak ik mijn mobieltje, maak een foto en plaats die op Facebook.

chocoladetruffels-2
En op hetzelfde moment dat ik het op FB zie staan, is die “drift” over.

De rust keert terug. Ik voel me sterk. Ik weet dat ik het aankan. Ik ben in controle.

De reacties en berichtjes zijn een geweldige aanmoediging. Ik sta er niet alleen voor. Doorzetten en niet opgeven. Ik ben 8 dagen “clean” en dat blijft zo!

Weggooien gaat niet gebeuren. Zo werkt mijn verslaving namelijk niet. Ik wil ook niet dat mijn vriend zich moet aanpassen. Het klopt, met alcohol verslaafden is het anders. Die mogen geen drank meer in huis hebben. Maar mijn vriend houdt van chocolade, van koeken en van chips. En hij kan er wél mee omgaan.

Punt is ook, áls ik een zwak moment heb, dan rijd ik naar de supermarkt om me vol te stoppen met míjn demonen. Niet met hetgeen in huis aanwezig is. Het is een vast patroon namelijk. Mijn hersenen werken op een andere manier. Ik kan makkelijk hele pakken koeken en andere zooi in huis hebben die ik voor hém koop. Dat raak ik niet aan en is niet eens een verleiding.

Maar als ík het op mijn heupen krijg, dan stap ik in de auto naar de supermarkt en struin daar de gangpaden af. Op zoek naar iets dat me van binnen vol kan stoppen. In gedachten proef ik die kaaskoekjes bijvoorbeeld, of de toastjes met filet american of, jawel, die vervelende chocoladekruidnoten. Het is gewoon obsessief.

Iets wat op dat moment niet meer te stoppen valt.

Na 8 dagen “clean” te zijn, is de grootste drang ook weg. Ik kan weer enigszins helder nadenken. Het voelt ook hetzelfde als de laatste keer dat ik stopte met roken. Toen had ik ook geen problemen met anderen die wel rookten. Behalve dan dat ik de lucht vreselijk smerig vond, maakte het me verder niet uit.

Ik hou mijn doel voor ogen… en ga lekker spinnen… dan komt het wel goed 😉