Mijn persoonlijke bevrijdingsdag

Maandag 5 mei, nationale bevrijdingsdag in Nederland. Vorig jaar gezellig naar het bevrijdingsfestival geweest in Wageningen met vrienden. Dit jaar viel het echter op een maandag en niemand in mijn omgeving kon mee.

Maar ik wilde zo graag een aantal bands zien. Ik wilde zo graag even los.

Lang getwijfeld, zou ik dan toch maar gewoon alleen gaan?

Zondagavond druk alle blokschema´s van de verschillende festivals bekeken… wie zou ik waar kunnen zien. Twijfels gingen door mijn hoofd. Ik hou helemaal niet van mensenmassa´s waar ik me door heen moet wringen.

Want vooral in mensenmassa´s en drukte, voel ik duidelijk hoe log en groot ik ben, omdat er gewoon geen ruimte is om me heen.

Ik haatte mensenmassa´s, want ik kan me niet kleiner en onzichtbaar maken.

Toch wilde ik gaan, iets in me zei dat ik móest.

Dus een soort van planning gemaakt. Eerst op naar Zwolle om daar Chef´Special te zien. Niet eens omdat ik ze zo geweldig vind, maar gewoon omdat ik benieuwd was daar ik ze al op verschillende posters was tegen gekomen. Op youtube een beetje naar de muziek zitten luisteren en ik werd er vrolijk van… een goede start van de dag leek het me dus.

En dan sta je daar ineens op een heel groot veld, super lekker weer, allemaal blije mensen om je heen en een grappig bandje met super lekker relaxte vrolijke muziek…

Echt een geweldig begin van de dag! In het begin bijna helemaal vooraan gaan staan, maar toch waren de kriebels van de grote mensenmenigte me net iets te veel. Ben dus na een paar nummers aan de zijkant gaan staan, waar ook meer ruimte was om lekker mee te gaan op de muziek.

Maar ik wilde zeker ook naar Kensington die in Utrecht speelde om 5 uur en Jett Rebel die daar het festival af ging sluiten. Waarom juist die twee?

Omdat het “spinmuziek” is, een paar van hun nummers worden gebruikt in de spinlessen en ik kan gewoon niet níet gaan! Spinnen is voor mij zo belangrijk geworden in mijn nieuwe leven, dus ik moet ze gewoon een keer van dichtbij meemaken.

Zodra Chef´Special klaar was met spelen, een beetje over het festival terrein gelopen en rustig richting treinstation gegaan.

In Utrecht aangekomen was ik helemaal in feeststemming. Ik voelde me heerlijk en stiekem ook wel errug stoer door in mn eentje naar zo´n festival te gaan.

En ik genoot.

IMG_8005Van de mensenmassa, van al die vrolijke gezichten en dansende mensen.

Wat een sfeer, zo super gaaf. En zo super lekker dat ik kon bewegen, vol energie, bijna dansend van het ene podium naar het andere.

Toen ik aankwam was Kensington bijna aan de beurt, dus vlug naar het hoofdpodium gegaan dat helemaal aan het einde van het festival terrein lag. Onvoorstelbaar, makkelijk door zo´n menigte te kunnen wringen, geen centje pijn en geen grammetje schaamte.

Ik kon een mooi plekje bemachtigen, bijna vooraan en wow, genieten zeg!

En daar… in de zon, met Kensington “op de achtergrond”, springend, zingend en dansend, realiseerde ik me, dat ik mijn eigen bevrijding aan het vieren was.