Helweek: Modus En Focus Dinsdag

906Het opstaan was behoorlijk wat moeilijker vanochtend, liever gezegd hel.

Slecht geslapen, verschillende keren wakker geworden weer.

En toen de wekker ging heb ik nog zeker 10 minuten in mijn bed gelegen, hopend dat het nog geen 5 uur was.

Vandaag meteen aan het werk gegaan, het sporten komt later op de dag aan de beurt. Maar ik wil graag mijn meest alerte gedeelte van de dag gebruiken voor mijn werk, om op deze manier zoveel mogelijk klaar te krijgen in een zo kort mogelijke tijd. En ik heb gemerkt dat dat ´s ochtends is.

Tijdens het lezen, had ik al het gevoel dat deze dag het meest moeilijke zou worden. Modus en Focus, wat moet ik daar nou in vredesnaam mee doen! Maar naarmate het hoofdstuk vorderde, begon ik het wat beter te begrijpen tijdens de voorbereidingen.

Vooral door het volgende stukje:

Kunnen focussen geeft extreem veel voldoening. Aandacht hebben voor datgene waar je mee bezig bent, een opdracht zo goed mogelijk uitvoeren is iets wat iedereen kan. Maar in plaats van nog net iets verder te gaan dan de vertrouwde, beste modus en maximaal focussen, zijn er velen die dagelijks slechts dertig tot zeventig procent presteren. Velen halen de honder procent niet. Velen zitten er volledig naast en geloven dat je je als het even kan zo veel mogelijk moet ontspannen en zo weinig mogelijk moet doen. Het gaat erom op je best te zijn en je best te doen, wat je ook doet.”

 

Kijk, daar kan ik wat mee, dacht ik toen ik het las.

Want helaas kost het me nogal wat om me te focussen op bepaalde dingen en zeker als ik bepaalde werkzaamheden moet doen, kan het uren duren voor ik me er doorheen heb geworsteld.

Vandaag echter, had ik me heel duidelijk voorgenomen op een bepaalde manier aan de slag te gaan. En via de “pomodoro” techniek zo veel mogelijk te doen, maar het toch afwisselend te houden.

Bij deze techniek wordt een kookwekker gebruikt waarmee steeds periodes van 25 minuten (een ‘pomodoro') geconcentreerd werken aan een taak worden afgebakend. Deze 25 minuten worden vervolgens opgevolgd door drie minuten pauze, waarna weer een nieuwe periode van 25 minuten kan worden gestart, na de vierde keer mag een langere pauze genomen worden.

De techniek bestaat uit vijf stappen:

  1. Besluit welke taak je gaat doen
  2. Stel de kookwekker in op 25 minuten
  3. Werk aan de gekozen taak tot de wekker gaat
  4. Neem een korte pauze
  5. Elke vierde “pomodoros” neem je een langere pauze (tussen de 15 en 30 minuten)

Dat betekende dus, gefocust werken gedurende voor bepaalde tijd, en dat continue afwisselen met de lijst klusjes die ik had opgeschreven, boodschappen en het lopen met de hond.

Door het op deze manier af te wisselen, heb ik niet alleen veel meer werk kunnen verzetten, maar ik geloof ook dat het makkelijker voor me was om alert te blijven en me écht op 1 ding te focussen.

Dus ik denk dat ik deze manier van werken door ga zetten, ook als de helweek is afgelopen.

18.30 Nu, over anderhalf uur is het tijd om te gaan spinnen, daarna douchen en eten. En ik geloof dat ik daarna moe maar voldaan het bed in rol.

Tijdens het spinnen, bijna op het einde van de dag, realiseer ik me pas eindelijk écht het belang van focus.

Het kwartje valt als ik voor de laatste keer flink weerstand bij draai en ik met grote moeite de trappers rond stamp. Ik kijk even snel in de spiegel terwijl ik alles op alles zet om het ritme van de muziek toch bij te houden.

Ik kán het, ik moét doorzetten, … wat een voldaan gevoel!