Doorstarten: Toch Weer die Classico Boretti

classico-boretti-parcours-voorstelling.dbf220Een dikke maand geleden hebben we kennis mogen maken met onze toekomstige woonomgeving tijdens het rijden van de Classico Boretti 2015. En na gedoe en gemier en mentaal gezever in mijn hoofd, geloof ik dat het onderhand tijd is mezelf weer een trap onder de kont te geven en nieuwe doelen te stellen.

De Belgische uitvoering van de Classico Boretti lijkt me dé perfecte uitdaging te zijn, dus ik heb me net ingeschreven voor de 165 kilometer. De start is in Herentals, hier een kleine 40 kilometer vandaan, wie weet ga ik er wel op de fiets heen…

De beschrijving van deze tocht : “Aan de langere routes van de Classico Boretti België, dit jaar licht glooiend, zijn een paar korte kasseistroken toegevoegd! De stroken zijn maar een paar honderd meters lang, maar geven je het échte wielergevoel van België!”

Tja, dat échte wielergevoel van België moet ik toch nog even meepikken voordat we eind van die maand naar Gelderland gaan verhuizen, niet waar?

Ik heb dus een kleine 8 weken om te trainen. Als ik´m morgen zou moeten rijden, zou ik dat waarschijnlijk doen op koppigheid en karakter, maar ik wil gewoon fit genoeg zijn om er ook echt van te kunnen genieten.

Voor mij betekent dat dus concreet meer duurtrain-kilometers maken én meer spinnen op kracht.

Nou had ik dus al een kleine maand (!!!) niet meer gespind. Ongelofelijk hoe de tijd vliegt tussen vakantie en zwak-ziek-grieperigheden door, maar ik had dus echt al tijden niet meer gespind. Kon me eigenlijk bijna niet meer voorstellen dat ik dat bijna iedere avond deed.

Tótdat ik afgelopen maandag eindelijk weer op mijn vertrouwde plekje vooraan zat, met náást me mijn vertrouwde spinmaatje en de eerste klanken van de muziek begonnen. En inééns was dat gevoel weer terug. Dat stoempen, keihard tekeer gaan, proberen dik boven het dubbele tempo in de sprintjes te gaan en half over je stuur snakken naar adem, omdat je even álles uit je lijf hebt geperst. Al het luie zweet (ben bang dat er nog een hele lading uitmoet…), die negatieve gedachtes, het geen-zin hebben… het viel allemaal weer weg.

Maar goed, de Classico Boretti dus, hopelijk dat deze versie beter is georganiseerd en er dit keer wél water is bij de rustposten, ik zal het nodig gaan hebben!