Doorgaan tot ik er ben

mont2small1-300x212Vorige week zaten we bij familie in Zuid Spanje. En daar ik toch niet mocht sporten vanwege m´n gekneusde ribben, had ik deze keer geen stress. Ik mócht daar ook niet sporten. Ik hoefde geen “trainingsschema” te onderbreken.

Ik sta op rust stand.

Tijdens een van de avonden hadden we met een vriendengroep afgesproken. En heb ik een heel interessant gesprek gehad met iemand die mij en mijn pogingen in vorm te komen al een tijd vanaf afstand volgt.

Hij had me ruim een jaar niet gezien en was behoorlijk onder de indruk van de hele verandering.

Grappig eigenlijk, want ik sta dus al dik een half jaar “stil”. Dus toen ik daar een opmerking over maakte vroeg hij, “maar ben je dan weer dikker aan het worden?”

Nee dus. Ik sta gewoon stil. Blijf op dit gewicht schommelen. Een weekje wat meer, de week erna weer wat minder. En iedere maandag weer vol goede moed van start, want “nu ga ik écht veranderen.”

“Nou”, zei hij “dan ben je toch hardstikke goed bezig! Niet weer dikker worden is geloof ik wel een van de grootste uitdagingen die ik ken, als ik wat ben afgevallen.”

En hij begon me te vertellen over zijn dieten en trainingsschema´s, tien kilo eraf, tien kilo er bij. Om wanhopig van te worden. En dat hij laatst weer de fiets had gepakt en na 30 kilometer kapot thuis was gekomen. Ja zei ik, normaal, hier in die hitte op een mountainbike, en jou kennende zal je zeker niet rustig gefietst hebben…. En toen keek hij me aan en zei. “Dat je 100 kilometer op een racefiets kan rijden vind jij misschien wel normaal, maar ík niet. Dat is echt wel een prestatie hoor, om dat zo te kunnen.”

Dat gesprekje heeft me goed gedaan, al heeft het even geduurd voor alle kwartjes zijn gevallen.

 

“You’re invited to climb the  hill. No one can climb it for
you. If you slip, the hill doesn’t get higher. It remains,
awaiting your next effort. No matter how many times you
slip, as long as you make a tiny bit of progress each time,
you will get to the top. In order to keep trying, it is best to
know what justifies your effort to reach the top.”

 

Dus vandaag (weer een maandag!) gaan we verder in mijn roze schrift, na een paar weken blanco pagina´s. Dag 28 inmiddels. De weegschaal zegt dat ik nog niet veel verder ben gekomen. Maar in mijn hoofd heb ik weer een aantal grote stappen gezet.