De grote schoonmaak in mijn klerenkast

Er is een eerste keer voor alles en vandaag is het de eerste keer in heel m'n leven dat ik kleding wegdoe omdat het TE GROOT is!
IMG_1223En terwijl ik bezig ben, ook maar meteen alle broeken weg met doorgelopen dijen en elastieken band… Want serieus… wie wil er nou uit vrije wil rondlopen in broeken met elastieken band als dat niet strikt noodzakelijk is?

Normaal liet ik kleding gewoon hangen, “want het kon nog ooit van pas komen”, “dat is bijna nieuw”, “zonde om weg te gooien”…”die zat altijd zo lekker…”

Maar nu gaat het weg. Al is het maar een heel klein beetje groter, ik WIL het niet meer aan!

Ik WIL gewoon niet dat het nog van pas komt. Het zou juist zonde zijn van al mijn harde werk, áls ik het wel weer aan zou moeten!
Sommige bruggen moet je gewoon achter je verbranden, en kleding die te groot is valt in mijn ogen in die categorie.

Een extreme manier van denken? Jazeker. Nóg extremer is zoveel tientallen kilo´s overgewicht en niet kunnen genieten omdat je vast zit in een te dik lijf!

Dus vandaar… alles eruit, alles weg. Zodat ik, mócht ik weer wat aankomen, gewoon geen kleding heb om op terug te vallen. Mezelf maar even in die net te kleine broek moeten persen. Want dat betekent actie nemen en meteen weer terug op het goede pad gezet worden.