De generale repetitie 3 uur spinmarathon

bfit4life12Vandaag voor het allereerst 3 uur achter elkaar gespind. Wow… Wow… WOW!

Maanden geleden, toen ik net begonnen was aan project “ikke weer gezond en stralend”, was het me vrij snel duidelijk dat ik mezelf op wat voor manier dan ook, continue zou moeten blijven motiveren en uitdagen. Gedeeltelijk omdat ik nooit meer “terug wil vallen”, maar zeker ook omdat ik het nodig heb mezelf te pushen, doelen te stellen en naar goals toe te werken.

Na maar liefst 4 spinning lessen (…) vond ik dat het tijd was me op te geven voor mijn allereerste spinmarathon.

De meeste mensen wachten daar waarschijnlijk wat langer mee, maar het virus had me te pakken en het leek me een geweldig doel om naar toe te kunnen trainen.

Dus ik ging op zoek online, naar spinmarathons en na een tijdje zoeken kwam ik de “Biking voor Bikkel” marathon tegen, waar ik hier meer over heb geschreven.

Vandaag was een soort van “generale repetitie” voor mezelf, om te kijken hoe ik er voor sta, hoe het in zijn werk gaat en waar ik aan moet denken (schone t-shirts, genoeg handdoekjes, dat soort dingen).

Maar al voor dat de marathon zelf echt startte, wist ik dat ik het aankon om 3 uur achter elkaar te spinnen (en volgens mij nog wel een paar uur langer).

Want in de 10 weken dat ik nu spin, voel ik me zo veel sterker, gebalanceerder en is mijn conditie echt met sprongen vooruit gegaan. Maar belangrijker dan dat, ik vind het gewoon super kicken op die fiets!

Het was wel heel erg prettig om 3 verschillende presenters mee te maken, “Girl Power”… maar  liefst 3 geweldige spininstructrices die ons door de 3 uur heen hebben gepushed, gemotiveerd en gesleept.

Momenten die je bij blijven, doordringen in je ziel.

Motiverende opmerkingen, zoals “het lichaam is een machtig apparaat” van Monique, waarbij ik alleen maar kon denken, “dat is het zeker en ik ben benieuwd hoe ver het mijne kan gaan”

De super indrukwekkende conditie van Marion die zelfs tijdens het dubbele tempo rustig door bleef praten zonder enig teken van ademhalingsstress of het enthousiasme van Wendy die ons een lekkere start gaf van de marathon en toch stiekem doorpushte.

En dan, het cool down nummer… en ineens springen de tranen me weer in de ogen, van ontroering, van blijschap, van een intense emotie als me inderdaad doordringt dat ik het kan.

Niet alleen 3 uur spinnen achter elkaar, maar gewoon alles geven dat ik in me heb.

Pushen, doorbijten, kapot gaan en zelfs daar intens van genieten. Opluchting, niet omdat het voorbij is, maar omdat ik mezelf beter heb leren kennen. En verbazing over het feit dat ik in maar 10 weken spinnen zover ben gekomen.

De gehele verdere dag heb ik rondgelopen op een wolk van euforie, blijschap en trots, waarvoor super bedankt “Girl Power”!