De Balans na de Vakantie

6c60c718488463c041e4f0db56f004fcYikes, de vakantie is voorbij en het is tijd om de balans op te maken. De cijfertjes op de weegschaal bedoel ik daarmee, maar is op dit moment niet het belangrijkste. Ouch hoor ik je al denken, als jij zegt dat die niet belangrijk zijn, zal je wel behoorlijk wat kilootjes als souvenir mee terug hebben genomen!

Ter gerustelling. Nada. Noppes. Niets eraf. Maar ook niet erbij!

Gewoon, hetzelfde als vóór de vakantie, dus ik hoef nu niet tegen een geweldig grote terugslag aan te vechten.

Wat ik er wel bij heb zijn geweldige herinneringen en een lekker bruin kleurtje. We hebben super lekker gegeten, behoorlijk wat gedronken, heerlijk genoten. Voor de rasechte diëters, ik heb volop “gezondigd” en het beste van alles dat ik me daar totaal niet schuldig over heb gevoeld.

Ik heb een keer als ontbijt churros gegeten, heerlijk verse gefrituurde deegstaven in Spanje. Een overheerlijke warme “Fondant au Chocolat” gedeeld met mijn moeder in Frankrijk waar we beiden bijna culinair van zijn klaargekomen. Een super calorie-rijk vers en nog warm van de Franse bakker amandel-spijs-croissantje-met-poedersuiker. En liters koud bier op en nabij het Spaanse strand, vele gin-tonics en Legendario-colaatjes en nogal wat rode en witte wijn.

Allemaal calorie-bommetjes waar ik normaal gezien een behoorlijke terugval van zou krijgen. Schuldgevoelens maar ook “whatever, vandaag deze week is toch al niet meer dieet-ok” met de daarop volgende vreetbuien.

Maar ook op dat gebied, nada noppes niets!

Naast al die calorie-bommetjes heb ik ook super genoten van waanzinnig verse vis, schaal-en schelpdieren, heerlijke kleurige salades en allemaal overheerlijk vers klaargemaakt eten. Gazpacho´s, aliños, portuguese cataplana, pulpo, verse tonijn op 5 verschillende manieren klaargemaakt, bouchotjes, niertjes, zwezerikjes en nog heel veel.

En ik voel me dus niet schuldig. Ik heb er namelijk waanzinnig van genoten PLUS het waren totaal bewuste beslissingen om die dingen te eten en drinken.

Ik heb een aantal boeken gelezen, lekker relaxed op het strand. Allerlei a-ha momentjes gehad en heerlijk mijn gedachten kunnen laten gaan op de fiets. Plus ik heb het grootste gedeelte van de vakantie proberen toe te passen wat ik in die boeken heb gelezen.

Een van de boeken die ik heb gelezen (ok, al vóór de vakantie in begonnen) is AC The power of Appetite Correction van Bert Herring, MD.

Appetite Correction. Alleen die titel sprak me al enorm aan, want mijn hele “eetgedrag” zou eigenlijk een verandering moeten ondergaan. Als levensstijl. Door het hele “je moet dit” en “je moet zus en zo”, de hele continue-eet-cultuur om me heen, het foodie gebeuren etc ben ik volgens mij totaal van het padje. 5 Eetmomenten per dag (ontbijt, lunch, avondeten en 2 tussendoortjes) zouden de juiste manier zijn om je bloedsuikerspiegel rustig te houden en om hongerbuien tegen te gaan (duh). Geen ontbijt eten zou vreselijk slecht zijn. En een hele zooi aan richtlijnen waardoor je tussen de bomen door het bos niet meer ziet.

Bert Herring is bekend van het Fast-5 dieet (levensstijl). Fast-5 betekent dat je het grootste gedeelte van de dag (17 uur) vast en een eetraam hebt van 5 uur waarin je kan eten wat je wilt. In eerste instantie is het geen “dieet” om af te vallen, maar een levensstijl om een betere gezondheid te verkrijgen. Er zitten namelijk een hele zooi (gezondheids) voordelen aan vasten en als je er eenmaal aan gewend bent, schijn je niet anders meer te willen.

Hummmm…. Maar 5 uur per dag kunnen eten? Zo klinkt dat eng, maar als je er over nadenkt, betekent het dat je gewoon kan lunchen en avondeten. En al zal je in het begin misschien “over-eten” omdat je bang bent de ochtend erna honger te krijgen, op een gegeven moment ga je gewoon automatisch minder eten.

Automatisch-Minder-Eten

Dát wil ik ook! Want tot op “heden” at ik Automatisch-Teveel-Eten.

Ik ben er deze vakantie op gaan letten. Heel specifiek.

Zet me lekker eten voor en ik stop pas als alles is leeg geschraapt. Terwijl de mensen om me heen hun bestek al hebben neer gelegd, ging ik gewoon rustig door. Vaak hoeft het trouwens niet eens echt lekker te zijn. Het kan ook gewoon zooi eten zijn. Eigenlijk maakt het niet uit wát het is, de beweging van schaaltje/bord/kom naar mond is de afgelopen jaren zo goed getraind dat ik er totaal niet meer bij nadacht.

Deze vakantie heb ik echter andere keuzes gemaakt. Natuurlijk heeft het geholpen dat de fietsen mee waren en ik gemiddeld om de dag een paar uur heb gefietst. Wat extra calorieën heb verbrand, wetende wat er later die dag op het menu stond. Maar ik weet ook dat het heel makkelijk is om te overschatten hoeveel calorieën je verbrandt en te onderschatten hoeveel calorieën je daadwerkelijk eet en drinkt.

Ik mocht van mezelf compleet “los” gaan, als pas na 2 uur smiddags begon te eten. En alleen als het echt super eten was. Als ik voor mezelf vond dat ik er echt van kon genieten. Dus geen doughnuts op het strand maar wel een keer heel verse churros met sterke spaanse koffie op een terrasje in de zon. Geen ijsjes (niet echt mijn ding) maar wel een super heerlijk warm Fondant au Chocolat (zo lekker dat het wel met hoofdletters geschreven MOET worden!).

En als er auto gereden moest worden, bood ik spontaan aan de Bob te zijn. Gewoon om ook dagen te hebben dat ik niets dronk behalve heel veel water.

Dus ik las dat boek. Zag ineens voor mezelf waar het fout gaat. En het overgrote deel van de vakantie heb ik als enige “regel” gehad dagelijks te vasten. Nog lang niet op de Fast-5 manier,  maar zo lang als mogelijk was in de “vakantie-setting” en zonder sociaal totaal “ongezellig of moeilijk” te worden. De paar keer dat mijn man gezellig samen op een terras wilde ontbijten met zn tweetjes, zei ik geen nee.

Het resultaat is dat ik ondanks al het eten en drinken deze vakantie, gewoon eens geen vakantie-kilootjes erbij heb. Dat ik heb kunnen genieten van alle zaligheden zonder zorgen. Dat ik me nergens schuldig over voel.

Ik zal de komende maanden nog het een en ander schrijven over de boeken die ik heb gelezen, vasten in het algemeen en de dingen die ik er van leer. Maar voor nu wil ik nog een a-ha momentje delen.

Een paar dagen terug had ik niet ontbeten en me voorgenomen pas met de lunch te beginnen met mijn “eetraam”. Ik zat achter de computer wat nieuws en emails te lezen en er werd een schaaltje verse tomaatjes naast me neergezet.

Nog voor ik er erg in had, zat er al eentje in mn mond.

En dan gaat het niet om wat er in het schaaltje zat. Het had van alles kunnen zijn, want ik stond er totaal NIET bij stil dat het overzalige franse mini-tomaatjes waren. Ik stond nergens bij stil. Al waren het pinda-doppen geweest zonder pinda. Ik zou het óók in mijn mond hebben gestoken.

Anyways… wordt vervolgd 😉